سوره الفاتحه به صورت شعر+ معنی سوره

به نام خدا

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ / به نام خداوند بخشاینده بخشایشگر.

(ترجمه: آیت الله مکارم شیرازی)

سرآغاز گفتار نام خداست *** که رحمتگر و مهربان خلق راست

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ / ستایش مخصوص خداوندی است که پروردگار جهانیان است.

ستایش بود ویژه کردگار *** که بر عالمین است پروردگار

الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ / خداوندی که بخشنده و بخشایشگر است.و رحمت عام و خاصش همگان را فرا گرفته.

مالِکِ یَوْمِ الدِّینِ / خداوندی که مالک روز جزاست.

که بخشنده و مهربان است نیز *** بود صاحب عرصه رستخیز

إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَ إِیَّاکَ نَسْتَعِینُ / [پروردگارا!] تنها تو را مى‌پرستیم؛ و تنها از تو یارى مى‌جوییم.

ترا مى‏پرستیم تنها و بس *** نداریم یاور به غیر از تو کس

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِیمَ / ما را به راه راست هدایت کن...

بشو هادى ما به راه درست  *** ره آنکه منعم ز نعمات توست

صِراطَ الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیْهِمْ غَیْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَیْهِمْ وَ لاَ الضَّالِّینَ 

راه کسانى که آنان را مشمول نعمت خود ساختى؛ نه کسانى که بر آنان غضب کرده‌اى؛ و نه گمراهان.

بشو هادى ما به راه درست (6) *** ره آنکه منعم ز نعمات توست
نه آنان که خشمت بر ایشان رواست *** نه آنها که هستند گمره ز راست (7)

اشعار از:امید مجد


 

/ 2 نظر / 123 بازدید
خدابخش

وبلاگ شما را به دانش آموزانم معرفی کردم موفق باشید

سوگل

ممنون از وبلاگتون [دست]